Po trzech miesiącach ciężkiej pracy wreszcie zahamowałam, tym razem prześcignęłam sama siebie, obiecałam sobie, że już nigdy nie będę główną bohaterką takiego kieratu.

W chwili obecnej pijąc kawę w moim „nowym” interesie, z przyjemnością czytam blogi, najbardziej rozczulają te „stare”, kurcze to już tyle lat trwa ten nasz wspólny blogowy świat…..Pamietacie nasze szalone debaty u Toma  albo u potrzydziestka?

W sumie szkoda, że skasowałam swoje 3 lata, z chęcią bym do nich wróciła…

Ponieważ dane mi obcować w tym okrutnym świecie z mediami typu Fakt -srakt (jak to mawia Borys Szyc, za co kocham go miłością wielką), jak również z  Pudelkiem -srelkiem, to mi się taka konkluzja urodziła psze Państwa.

  Gdyby całe pokolenie aktorów typu Gajos, Radziwiłłowicz, Nowicki i wielu wielu, wielu innych robiło swe Wielkie kariery w obecnych czasach, to Wam powiem że w dupę jeża w życiu nie byliby znani, bo by natychmiast opisali co robili w tych swoich knajpach (choć pewnie nie jedna kreacja pikna się tak właśnie rodziła), a teraz nawet takiemu Borysowi tworzyć nie dadzą, bo od razu liczą mu ile piw wypił, i jak tu kurwa ma powstawać SZTUKA, no jak?? Komuno medialnie wróć!!!!(info dla nie wiedzących- wtedy nic nie pisali o aktorach).

Dobra dawno mnie nie było, ale…. no, właśnie ale mi się nie chciało byćJ Zatonęłam w rzeczywistości, choć ,  jak w reklamie wracam jak słoń bo mi bloga zamkną ,a tego bym nie zdzierżyła. Bo komu jak komu ale jemu – temu blogowi znaczy, to ja muszę czasem szepnąć do ucha, że tamto czy owamto wykonałam na skalę krajową, że zakochana jestem dalej i coraz bardziej, coraz silniej, że pragnę najbardziej w życiu naprostować to co skrzywiłam sobie samej - czyli życie.

 Czasem chcę napisać że uwielbiam Efcię za wymyślnie „posługi” bo to termin bliski mi bardziej niż serce.

Chcę napisać, że uwielbiam Magdę za przyjaźń jajników.

Czasem chcę napisać…….ot tak dla siebie samej

chociaż bardziej ogarnęły się same, pewnie słońce i zieleń zrobiło swoje, ale też odpowiedziałam sobie na parę pytań, wystopniowałam priorytety, tam gdzie trzeba zrobiłam "łowiczankę". Co najważniejsze chyba się zakochałam i ten stan właśnie najbardziej pomógł wydostać się z matni, oby nie zamieszał w kotle życia bardziej niż myslę, nie odpowiadam sobie na te pytania bo mi się nie chce, obecnie żyję chwilą, krótką chwilą bo zbliża się kolejna walka z życiem. Tym razem będę silniejsza obiecałam to sobie, postawiłam mur.

Zbieram plony wlasnego bólu, którym oddychać,  już nie mogę. Gdyby to był tylko jeden długi bolik pewnie bym potrafiła ,ale zewsząd zachodzi błotnistą mazią alkoholizm, otacza mnie jak bluszcz, za blisko. Nie potrafię nie umieć kochać rodziny, bliskich i nie potrafię już oddychać:-( Mało tego nie wiem już co robić, nie wiem